zaterdag 31 maart 2007

En Tráppen Maar...

Knotsgekke fietsstad!


AMSTERDAM - Het is zo gemakkelijk om te lachen om de 'chaos' van tropenlanden als Suriname. Maar als hier in het kille noorden eenmaal zomerweer aanbreekt, worden ook wij getroffen door de tropenkolder. Alles wordt ineens ook chaotischer en relaxter tegelijk. In Amsterdam schieten dan van alle kanten tweewielers op je af. En ben je kwetsbaar als scrotumdragend wezen. De Amsterdamse fietser, een dankbaar fenomeen om vast te leggen. Ik liep er al een tijdje mee wat te schrijven. Het was dit snoepje dat me gisteren het laatste duwtje gaf.

donderdag 29 maart 2007

Ontluikende Roos

Kleine meisjes worden groot(s)

AMSTERDAM - Na tien jaar zijn niet alleen je vrienden, familieleden en kennissen ouder geworden; alsof je in een film bent beland met een scène die start met: ‘Tien jaar later’. Het is ook boeiend om te zien wat is geworden of gaat worden van hun kroost. Het etiket ' volwassenen van morgen' kan zo zoetjes aan eraf. Het is (vrijwel) zover. Roos Trommelen is een van de eerste van deze kinderen die ik belicht op mijn weblog. Het leek mij ook een geschikt moment te starten met mijn nieuwe rubriek ‘Digitaal dagboek’! In juni wordt Roos negentien. Ze fotografeert en is toegelaten tot de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Kleine meisjes worden daadwerkelijk groot(s)!

woensdag 28 maart 2007

Amsterdamse Zomertijd


It's summer time !

Het is zomertijd! De dag is met een uur verlengd. Maar ook de zomer lijkt letterlijk aangebroken. Amsterdam en zon: de heerlijkste osmose op aarde. Mooi weer, mooie zomermeiden!

dinsdag 27 maart 2007

Achterwerk in uitvoering

Het is u beter maar één oog hebbende het Koninkrijk Gods in te gaan, dan twee ogen hebbende in het helse vuur geworpen te worden

Waarschijnlijk word ik oud en sentimenteel. Ik zag vanmorgen dit kitscherig beeldje bij Tante Friede in de wandmeubel staan
- klik op foto voor juiste konttekst. Die oogjes, dat jurkje en eigenwijs luierkontje, doen me vertederend denken aan mijn eigen kleine Heather-Leezza. Ik mis haar zo erg. Natuurlijk mis ik ook mijn Daniël. Maar Heathertje is mijn alles bindende evenbeeldje. Ze brengt voor mij alles bij elkaar.

maandag 26 maart 2007

Straatpraat 3 & 4

Ireen: 'O jé, wat als mijn fiets is gestolen?'
“Normaal heb ik een Albert Hein-zak op de zadel, maar ik heb er laatst boodschappen mee gedaan. O jé, wat moet ik nou doen als mijn fiets gestolen blijkt te zijn.”

Sylvain: 'Mijn haar is luiheid en leuk'
“Mijn haar is een combinatie van luiheid en van wat ik ook leuk vind. Meestal vlecht ik het, maar daar heb ik niet altijd de tijd voor.”


zaterdag 24 maart 2007

"O, Bent U Meneer Van Troon!"

AMSTERDAM - De Parool-verslaggever maakte na een intensief interview duidelijk dat Van Troon ook niet te veel op buitenlandse verering moest rekenen. “Het wordt nooit een volle zaal”, zei hij over de ‘gebruikelijke gang van zaken’ bij het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT). En hij als verslaggever van ‘dé krant van de hoofdstad’ kan het weten.

vrijdag 23 maart 2007

Tussenstop

"Gewoon heel erg mijn best gedaan"

SCHIPHOL – Genelva (15) heeft een tussenstop gemaakt op Schiphol. Ze is op doorreis van Paramaribo naar Johannesburg, Zuid-Afrika. Daar neemt ze deel aan de Media & Children – 5th World Summit. Daarbij zal ze worden gevolgd door het Surinaamse jeugdjournaal ’10 Minuten’. “Voornamelijk dingen van elkaar leren”, zegt Genelva over het bijeenkomen van jongeren van over de gehele wereld. Ze is geselecteerd op basis van haar prestatie en inzet tijdens een workshop van Unicef in Paramaribo. Op de vraag wat we ons daarbij moeten voorstellen, antwoordt zij: “Ik heb gewoon heel erg mijn best gedaan. Wij deelnemers wisten niet dat er een reis aan verbonden was, daardoor kon men zien of je gedrevenheid echt uit jezelf kwam.” De conferentie duurt van 24 tot en met 28 maart.

"Wel leuk Nederland zonder al die bomen"



AMSTERDAM - Als gedreven boomkenner heeft Frits van Troon eindelijk even wat rust. “Ik vind Nederland wel leuk. Geen bomen en al die gebouwen”, zegt hij. We zijn op weg naar Radio Mart voor een interview. “Als ik boodschappen moet gaan doen, dan kom ik nooit meer thuis”, zegt Van Troon over het hetzelfde uitzien van de gebouwen in zijn ogen.

donderdag 22 maart 2007

Lang verborgen stof

Vaarwel
Moeder Wijngaarde

AMSTERDAM - Over engeltjes gesproken. Er komt eergisteren een mailtje binnenfloepen. ‘Door het overlijden van de moeder van Eddy Wijngaarde … heb je er wat aan?’ Meer staat er niet. Nee, zo en op dat moment heb ik er niets aan. Het is half acht ’s avonds, lokale tijd. O, wacht even; het is vier uur vroeger in Suriname. Dus kan ik toch pogen Eddy te traceren. Ik pleeg een telefoontje dat qua gespreksduur ook de Surinaamse tijd opslokt. Ik heb dan nog slechts zijn emailadres. Laat ook maar. Ik kende Eddy’s moeder toch niet. Maar ergens schrijnt het journalistieke gevoel. Los van dat Eddy natuurlijk Eddy is, is hij ook – en daarmee zijn moeder – een prominente ‘nabestaande’. Iets wat we zo langzamerhand allemaal aan het worden zijn. Immers voor ons Suriname geldt: terwijl het gras groeit, sterft het paard. In veel opzichten. Terwijl gerechtigheid uitblijft, sterven de nabestaanden. Ondertussen is het: “Is die man er nog?”

Lees verder in 'Amsterdams Venster': "Mijn moeder wilde haar eigen beeld"

"Ze hebben bijna mijn plezier verpest"



AMSTERDAM – Het is niet het soort ontvangstcomité dat hij had verwacht als 'eregast' en internationaal vermaarde boomkenner. De best wel potige Frits van Troon is woensdagochtend voor even als een timide jongen. Had hij op dat moment de mogelijkheid direct weer op het vliegtuig richting Paramaribo te stappen, dan zou hij de Nederlandse première
- op vrijdag 23 maart - van zijn documentaire ‘Zonder Plant Ga Je Niet Leven’ laten voor wat het is. “Ze hebben bijna mijn plezier verpest”, zegt hij over de honderd-procentcontrole op Schiphol.

woensdag 21 maart 2007

NIEUW - STRAATPRAAT !

"De onschuld is toch wel weg in Nederland. Ik ben toevallig hier geboren. Dus wie ben ik dan om iemand het recht te onthouden ook hier een stukje geluk te zoeken?"

"We hadden eerst een Diana, maar we wilden een grotere en stabielere wagen. We hebben het hele land afgezocht en de vorige eigenaar had deze al jaren in zijn schuurtje staan."